Zasvođena skladišta još su netaknuta unutar zidova egipatskog Rameseuma, hrama mrtvih koji je u XIII veku p.n.e. sagradio Ramzes II. Zgrade od ćerpiča jednom su služile za čuvanje pšenice i drugih namirnica namenjenih sveštenicima faraonovog zagrobnog kulta. Iako izgrađen na niskom pustinjskom tlu, na samoj ivici plavnog područja, Rameseumu – kao i drugim drevnim nalazištima u Karnaku i Luksoru, koja se nalaze na suprotnoj obali Nila – više prete rastuće podzemne vode nego poplave. Sistem za navodnjavanje obližnjih useva šećerne trske i neodgovarajući oblasni odvodni sistemi podigli su nivo podzemnih voda i povećali njihov salinitet. Šupljikavi kameni spomenici upijaju rastuću vodu, a onda se krune jer se unutar njih so kristališe. Program za praćenje stepena oštećenja na spomenicima u Luksoru već pomaže da se snizi nivo tamošnjih podzemnih voda. „Ukoliko se uskoro nešto ne preduzme“, kaže Zahi Havas, šef egipatskog Vrhovnog saveta za antikvitete, „spomenici će za sto godina nestati, i to pošto su preživeli hiljade godina.“
Drevni Egipćani su sipali pšenicu u skladišta napravljena od ćerpiča kroz otvore na krovovima ovih zgrada – nove šupljine nastaju kao posledica vremena i oštećenja.
Napisala: Margaret Zaković
Fotografija: Majkl Polica
Novi komentari